Open brief van de burgemeester

burgemeester Jan de Keyser (grote weergave)
“Als je samen ergens aan begint moet je het ook samen afmaken” - burgemeester Jan de Keyser schrijft een open brief aan de inwoners n.a.v. huidige corona-crisis.

Beste 8020-er,

Wat moeten we denken van het afgelopen zonnig paasweekend? Veruit het overgrote deel van onze inwoners bracht de nodige discipline aan de dag en vierde Pasen binnen het huisgezin. Dank daarvoor! 

Het zonovergoten weer stond garant voor een heerlijke dag in de tuin of een prachtige wandeling of fietstocht in je eigen buurt. Paaseieren werden ‘s ochtends geraapt, waarbij oma en opa het gebeuren veilig volgden via smartphone of tablet. 

Toch zagen we op sociale media ook steeds meer frustraties opduiken. Inwoners ergerden zich aan buurtbewoners of toevallige passanten die het in hun ogen minder nauw namen met de regels. Tijdens de eerste weken van de coronacrisis overheerste de solidariteit, afgelopen weekend echter kreeg eerder ergernis wat meer de bovenhand. Ook in 8020. Heel begrijpelijk, maar wel jammer. 

Waarom beboet de politie niet elke overtreding? Zelfs met vijftig patrouilleploegen zou dit niet lukken. We wonen in een uitgestrekte politiezone met vele honderden kilometers woonstraten, talloze plekjes in de natuur en een 30.000-tal woningen. Onze politiediensten leveren op dit moment maximale inspanningen voor handhaving op het terrein. Toch is het niet de politie die de ultieme verantwoordelijkheid draagt.... Dat zijn wij zelf. 

Inmiddels zijn we één maand ver in de coronacrisis. We weten nu ook dat de strikte maatregelen – door de Nationale Veiligheidsraad - verlengd zijn tot 3 mei. Zo komt het exitscenario, dat de experts in Brussel op dit moment uittekenen, nog niet onmiddellijk in zicht.

Bij de nieuwe richtlijnen was het mogelijke bezoek van een vooraf aangeduid persoon aan bewoners van residentiële voorzieningen – d.w.z. rust- en verzorgingstehuizen of centra voor personen met een beperking – of aan mensen die geïsoleerd leven en die zich niet kunnen verplaatsen, een groot discussiepunt. Vanuit sociaal standpunt heb ik alle begrip voor de (beperkte) heropening van WZC’s. We moeten echter voorzichtig blijven. In het belang van de medewerkers en de bewoners moet zo’n maatregel uiterst voorzichtig, goed doordacht en stapsgewijs geïmplementeerd worden. Om die reden kan ik (voorlopig) de bezoekoptie aan onze 2 woonzorgcentra voorlopig niet toelaten. 

Er is gelukkig ook hoopgevend nieuws. De curve vlakt af, zodat er stilaan licht aan het einde van de tunnel komt. In onze regio kennen we een lage besmettingsgraad, mede dankzij de discipline van onze inwoners de afgelopen weken. Maar… Als we nu niet samen volhouden, dan zijn die inspanningen voor niets geweest. Dan verdwijnt onze uitstekende uitgangspositie en duurt het nog veel langer. 

Als we nu massaal verslappen in het opvolgen van de regels rond social distancing, dan riskeren we opnieuw een piek. Een vloedgolf die mogelijk onze regionale ziekenhuizen overspoelt en verhindert dat iedere zieke inwoner de verzorging krijgt die hij of zij nodig heeft. Een piek die ook zorgt dat de maatregelen strenger zullen moeten en dat alles veel langer zal duren. Dat is ook voor de economie een ramp. En dan heb ik het niet alleen over de moeilijke tijden voor onze bedrijven en lokale handelaars/winkels, maar ook over de vele mensen die technisch werkloos zijn.

We moeten volhouden!  

Hoe pakken we dit best aan? Kijk vooreerst naar jezelf. Volg strikt de richtlijnen. Dit is de beste bescherming voor jezelf en je gezin. We begrijpen dat veel mensen het mentaal moeilijk hebben, maar laat het gedrag van anderen geen excuus zijn om zelf nonchalanter met de richtlijnen om te gaan. 

Als je familie of buren aanspreekt over hun gedrag, doe je dit vriendelijk en met respect. Schelden overtuigt niemand en leidt alleen maar tot conflicten. Leg kalm het belang van de maatregelen uit. Dit geldt ook voor sociale media. 

Heeft dialoog weinig zin of kans of slagen? Bij grove, flagrante en herhaalde overtredingen kan je zelf als inwoner onze politiediensten informeren. 

Laat onze gezamenlijke inspanningen én de strijd van alle thuisverpleegkundigen en zorgmedewerkers niet voor niets zijn. Zij vechten nu dag en nacht bij mensen thuis, in WZC Ter Luchte en Sint Jozef, regionale ziekenhuizen …. voor het welzijn en het leven van onze dierbaren. 

Doe het voor jezelf, je familie, maar vooral ook voor hen. 8020 kan dit! Ik reken op jullie.

Jan de Keyser, jouw burgemeester.

“Het virus leert ons ook iets over kwetsbaarheid én veerkracht. Kwetsbaarheid van de economie, want heel wat mensen werden tijdelijk werkloos. Ondernemers zagen hun opdrachten wegvallen en hun inkomen verdampen. Winkels en horecazaken moesten sluiten, veel mensen zien hun levenswerk afbrokkelen. Maar we zagen ook veerkracht, want heel wat creatievelingen toonden een eindeloos aanpassingsvermogen. Kleine bedrijven die zichzelf omtoverden in producenten van mondmaskers of handgel, traditionele sectoren die radicaal online gingen … maar ook in onze eigen gemeentelijke organisatie zie ik een grote vorm van flexibele dienstverlening. De diverse overheden trachten niemand in de steek te laten. Dat kan dankzij de manier waarop ons land georganiseerd is, in een evenwicht tussen markt, overheid en middenveld. Het model dat er in slaagt om haar bevolking te beschermen, als je ziek wordt, en als je je werk verliest, moeten we niet afbreken maar het integendeel versterken en beschermen. De overheid ook als een trampoline, die mensen in moeilijkheden niet laat neerstorten, maar hen terug helpt recht te veren.  Die trampoline moet een duwtje geven aan onze economie, om terug op te veren. Dankzij innovatie en transformatie naar een duurzamer model. Dat gaan we meer dan ooit nodig hebben tijdens de moeilijke tijden die ons nog te wachten staan. Als je de kwetsbaarheid kunt beheersen, dankzij veerkracht en innovatie, komen we daar samen sterker uit.                   

8020 zal opveren … we laten niemand achter!

op 17 april 2020
Nieuwsoverzicht
LCP