Algemene informatie
De gemeente Oostkamp is officieel verbroederd met Bad Nauheim (Duitsland) en Bad Langensalza (Duitsland) en Chaumont (Frankrijk). Alles is het gevolg van een intense samenwerking tussen de verbroederde steden van Bad Nauheim. Zoals bekend is Oostkamp sedert 1985 officieel verbroederd met Bad Nauheim (Hessen, Duitsland). Bad Nauheim is naast Oostkamp ook verbroederd met Buxton (Groot-Brittannië), Chaumont (Frankrijk) en Bad Langensalza (Thüringen, Duitsland). Zo ontstond er een ‘netwerk’ van culturele en sportieve activiteiten waarbij alle verbroederde steden betrokken werden.
Twee voorbeelden van onderlinge samenwerking kunnen dit staven.
Op sportief vlak kennen we het Internationaal Jeugdvoetbaltornooi, waaraan telkens gemiddeld 8 ploegen deelnemen. Dit tornooi startte in 1996 in Bad Nauheim. Daarna werd dit achtereenvolgens georganiseerd in Buxton (1998), Chaumont (1999), Oostkamp (2000), Bad Langensalza (2001) en opnieuw in Bad Nauheim (2003). In 2004 (Pinksterweekend) stond Ukmerge (Litouwen) op het programma. Telkens nam een scholierenploeg van SV Oostkamp eraan deel.
Op cultureel vlak kenden we het initiatief ‘Formen und Farben Europas’, een kunsttentoonstelling waaraan schilders uit 4 landen deelnamen: uit Duitsland (Bad Nauheim), uit België (Oostkamp), uit Frankrijk (Chaumont) en uit Italië (Ivrea). Deze laatste is verbroederd met Chaumont.
Van ieder land kwamen 15 kunstenaars aan bod.
Deze internationale tentoonstelling startte in april 1997 in Bad Nauheim, kwam in oktober 1997 naar Oostkamp, was in november 1997 in Chaumont en eindigde in februari 1998 in Ivrea. Hieruit sproten nog tientallen kleinere tentoonstellingen voort, hetgeen de band tussen de kunstenaars bleef accentueren.
Ook het Eurocomité van Oostkamp werd bij al deze initiatieven actief betrokken en zo verstevigde de relatie met de andere verbroederingscomités. Getuige daarvan is onder andere het optreden dat eind september 2003 verzorgd werd door het Godelievekoor van Moerbrugge en de Cantory Jubilate in de Marktkirche van Bad Langensalza. Bij die gelegenheid stelden er ook drie Oostkampse kunstenaars tentoon: Suzanne Crommen, Ingrid Six en Wim De Bruyne.
De voorbije jaren ontstond er dus een nauwe band tussen Oostkamp, Bad Langensalza en Chaumont. Om deze samenwerking een wat officiëler basis te geven en naar de toekomst verder uit te diepen, besloten de drie gemeenten begin 2003 dan ook tot een officiële verbroedering tussen Oostkamp en Bad Langensalza enerzijds en Oostkamp en Chaumont anderzijds. Wij zijn er van overtuigd dat dit voor de drie gemeenten op verschillende vlakken een meerwaarde kan betekenen.
In 2004 gingen de verschillende verbroederingen officieel van kracht. Dit ging gepaard met feestelijkheden in de drie betrokken steden.
Verder worden de drie steden nog uitgebreider voorgesteld.
Bad Nauheim
Bad Nauheim ligt in de Duitse deelstaat Hessen in het voormalige West-Duitsland. De stad ligt op zo’n 500 km van Oostkamp. Rond 1800 was Nauheim nog een klein dorpje. Sinds een 150-tal jaren is de stad uitgegroeid tot een gerenommeerd kuuroord door zijn natuurlijke zoutbronnen.
Van Johannisberg - waar u de gehele stad kan zien - is de oude dorpskern met zijn kleine vakwerkhuizen nog duidelijk zichtbaar. Rond de eeuwwisseling (1900) werd de stad stilaan uitgebreid met prachtige lanen. De bouw van de medische instituten in Jugendstil was het hoogtepunt in de gebouwengeschiedenis van Bad Nauheim. De zeer moderne kuur- en behandelingsinstituten zijn gebouwd in een park, in Engelse stijl, dat de deur opent naar de uitgestrekte Taunusbossen.
De troeven van het kuuroord situeren zich vooral op de hart- en bloedsomloopproblemen, reumatische aandoeningen en ademhalingsafwijkingen. De verzorging gebeurt door thermische zoutbaden, massages en hydrothermo- en electrotherapie.
Bad Nauheim is niet enkel een kuuroord, maar het is ook leuke winkelstad met zijn talrijke winkels en veelheid aan producten. Door zijn centrale ligging en de nabijheid van snelwegen fungeert de stad ook als congrescentrum.
Aan te raden om te bezoeken zijn de zoutmuren, de "salinen", het Salzmuseum, het openluchtconcertpodium van het Kurhaus, het Usa-wellenbad, de Johannisberg en het ijsstadion.
Chaumont
De etymologie van Chaumont (Calvus Mons ofwel kale berg) verwijst naar de site waarop de stad gesticht werd in de 10e eeuw: een abrupte berguitloper die de valleien van de Suize en de Marne domineert. Van origine feodaal, als oude residentie van de Graven van Champagne die regeerden over de streek, heeft de stad zo zeer snel kunnen profiteren van haar strategische positie.
De leefomgeving is één van de grootste troeven van Chaumont die, met haar groene gordel en haar naburige wouden, verschijnt als een ‘stad in het groen’. De rijkdom en de variatie van het patrimonium dragen enkel bij tot de kwaliteit van de omgeving: donjon van de Graven van Champagne (12e eeuw), vestingsgordel (origineel 13e eeuw, aangepast in 15e en 16e eeuw), Saint Jean-Baptiste Basiliek (13e – 16e eeuw), Jezuïetenkapel (17e eeuw), en niet te vergeten het viaduct (1857), symbool van de stad.
Als oud-hoofdstad van de regio presenteert Chaumont een divers economisch lappendeken (administratieve diensten, biomedica, mechanica, packaging, hout, meubelindustrie…). Als oud-hoofdkwartier van generaal Pershing, huisvest ze de oudste politieschool en, in Semoutiers, een regiment voor toezicht op het slagveld, uniek in het landleger.
Het sportief leven wordt gevoed door meer dan 75 verenigingen, één inwoner op vijf heeft een lidmaatschap. De topsport schittert vooral door de plaatselijke vollybalclub.
Als geboorteplaats van Edme Bouchardon, beeldhouwer van Lodewijk de 15e, biedt de stad een cultureel leven aan in alle onderdelen van de dramakunst en de plastische kunsten. Zij bezit een mediatheek, gekoppeld aan een centrum voor grafische kunst, een kunst- en historisch museum, een museum van de kinderopvang, een muziekacademie, en nodigt vaak grote namen uit de schilderswereld uit in de Jezuïetenkapel.
Het Festival van de Affiche, het Rendez-vous van de Franse cinema, de Biënnale van artiesten van de Haute-Marne, het ‘Festival des Lézarts’ zijn evenementen met grote uitstraling.
Bad Langensalza
Bad Langensalza ligt in de Duitse deelstaat Thüringen in het voormalige Oost-Duitsland, aan de kruising van de B 84 en de B 247. De stad ligt op zo’n 25 km ten noordoosten van Eisenach, op 20 km ten zuidoosten van Mühlhausen en op 25 km van Gotha.
De oppervlakte van Bad Langensalza bedraagt 12.370 ha. Van noord naar zuid heeft de stad een doorsnede van 3,5 km en van oost naar west 4 km. Ter vergelijking, Oostkamp heeft een totale oppervlakte van 7.964 ha.
Het historische deel van de stad heeft ongeveer 14.645 inwoners (1998). Groot Bad Langensalza heeft 20.265 inwoners. Er zijn 12 voorstadjes, nl. Eckardtsleben, Illeben, Grunbach, Henningslaben, Waldstedt, Wiegleben, Nägelstedt, Ashara, Grosswelsbach, Merxleben, Thamsbrück en Zimmern. Ter vergelijking, Groot-Oostkamp telt zo’n 21.395 inwoners.
Bad Langensalza, districtstad en zwavelbad (ze hebben de sterkste zwavelbronnen van Duitsland) aan de Salza en de Unstrut, kan bogen op een meer dan duizendjarige geschiedenis. Diverse gebouwen in de binnenstad en de goed bewaarde ringmuur met verdedigingstorens zijn de getuigen hiervan. Oude historische bronnen vermelden reeds in 932 na Christus de plaats ‘Salzaha’ wanneer Koning Hendrik I uit het huis Lodewinger in Saksen het als schenking geeft aan Abt Megingoz van Hersfeld. Reeds tegen het eind van de 12e eeuw zou de plaats versterkt zijn geweest, want al in 1196 ontstond ‘buiten de muren’ de bergkerk Sint-Stephan (53,5 m hoog).
In 1212 belegerde keizer Otto IV de Dryburcht de befaamde ‘Dribock’ om de poort van de vesting te slechten. Daarbij maakte hij gebruik van de grootste belegeringsmachine ooit. Na het vertrek van de keizerlijke troepen vernieuwden de leenheren van Salza de ommuring van de plaats en verhieven zij de nederzetting tot stad, tot ‘oppidium Saltza’. De Bonifatiuskerk of Marktkerk (73,5 m hoog) wordt reeds in 1271 vermeld.
In 1336 sloten de landgraaf van Thüringen en de aartsbisschop van Mainz een verdrag volgens welk de drie naburige gemeenschappen oude binnenstad, nieuwe binnenstad en Jakobsstad een gemeenschappelijke raad vormden. Twintig jaar later kreeg ‘Salza’ een nieuwe, alle drie de stadsdelen omsluitende muur. In 1485 kwam de stad onder heerschappij van de Albertijnen.
In 1815 kwam ‘Langensalza’ bij Pruisen, waarna de plaats al snel een districtsstad werd. Tijdens de Duitse oorlog van 1866 probeerde het leger van Hannover met 18.000 man vanuit Göttingen naar Meiningen door te breken. Bij Langensalza versperden 8.000 Pruisen hen de weg. Het gevecht leverde aan beide zijden grote verliezen, maar aan het einde van de dag was er nog geen beslissing gevallen. De volgende dag bood koning Georg V van Hannover de capitulatie van zijn leger aan. Deze slag is afgebeeld op een indrukwekkend groot schilderij in het Heimatmuseum. In 1928 stelde men vast dat Langensalza de sterkste zwavelbronnen van Duitsland had en werd begonnen met de bouw van verschillende kuuroorden.
Na de Tweede Wereldoorlog valt Langensalza onder de Russische invloedssfeer. Op 28 juli 1945 wordt de stad door Russische troepen bezet. Tot 1989 zal de stad behoren tot de Duitse Democratische Republiek (DDR). In 1956 mag Langensalza zich als erkend kuuroord officieel ‘Bad’ noemen.
In 1989 worden Oost- en West-Duitsland opnieuw herenigd. De welvaart in de streek stijgt en Bad Langensalza wordt uitgebouwd tot modern kuuroord. Ook het jongste Nationaal Park van Duitsland in Hainich komt onder bestuur van de stad. Het is een stuk ongeschonden woud waar planten (beuken, orchideeën, aronskelken…) en dieren (wildkatten, waldouilen, spechten…) in grote getale beschermd en bestudeerd worden. In 1993 werd de heer Bernhard Schönau burgemeester. Onder zijn bestuur wordt werk gemaakt van een grondige restauratie van huizen en historische gebouwen.
Eurocomité
Meer informatie